Advies bij mannen
TKI’s lijken geen nadelige invloed te hebben op de spermakwaliteit en ook geen negatief effect te hebben op de foetus. Mannen behoeven hun TKI behandeling daarom niet te onderbreken als de vrouw zwanger wenst te raken.
Advies bij vrouwen
Vrouwelijke CML-patiënten dienen adequaat geadviseerd te worden omtrent het vermijden van zwangerschap tijdens TKI gebruik, vooral in de eerste 12 weken vanwege teratogeniciteit van alle TKI's.
Indien zwangerschap gewenst
Er zijn meerdere opties voor CML-patiëntes die zwanger willen worden.
Bij een zeer goede respons wordt gewacht tot het moment dat de behandeling volgens standaard stopcriteria gestaakt kan worden. Vervolgens kan patiënte proberen zo snel mogelijk zwanger te worden in de hoop dat, wanneer een relapse optreedt, dit pas na het eerste trimester geschiedt, zodat TKI behandeling eventueel mogelijk zou zijn.
Alternatief: na de stop wordt het BCR::ABL1-niveau gedurende 6-7 maanden vervolgd. Als er dan nog steeds een aanhoudende MMR is, kan geprobeerd worden een zwangerschap te laten ontstaan.
Voorkeursstrategie bij patiënten die niet aan de criteria voor het staken van de behandeling voldoen:
- Behandeling overzetten naar gepegyleerd interferon-alfa
- Er wordt geprobeerd een zwangerschap te laten ontstaan
- Bij stijging van BCR::ABL1 >1% ondanks gebruik van interferon:
- In tweede en derde trimester moet hervatten TKI overwogen worden
- Eventueel kan start van de TKI uitgesteld worden tot verlies van hematologische respons
Dosis gepegyleerd interferon-alfa:
- Start 90 µg per week
- Verhoog eventueel op geleide BCR::ABL1 niveau:
- Eerst 180 µg per week
- Vervolgens 270 µg per week
- Streef naar een BCR::ABL1 niveau <1%
Als ondanks gebruik van gepegyleerd interferon-alfa het BCR::ABL1 niveau stijgt tot boven 1% en de zwangerschap is minimaal in het tweede trimester:
- Nilotinib kan als TKI worden overwogen, wegens geringe placentapassage
- Alternatief: trigger voor de start van nilotinib kan bij verlies van complete hematologische respons (CHR) worden gesteld
Bij zwangere met de novo CML in chronische fase in de eerste 12 weken
Met leukaferese kan een bedreigende leukocytose symptomatisch behandeld worden. Streef naar leukocytenaantal <100*109/l, met name om placentadoorbloeding te handhaven.
Als leukaferese onvoldoende werkzaam is, of bij lagere leukocytengetallen, kan interferon gegeven worden.
Alternatieven indien interferon niet werkt: hydroxycarbamide of TKI. Beide bij voorkeur pas na de eerste 12 weken van de zwangerschap. Bij TKI voorkeur voor nilotinib, wegens geringe placentapassage.
Bij zwangere met CML in blastencrisis
Start met TKI behandeling.
Bij respons op TKI proberen zwangerschap uit te dragen, alvorens verrichten allogene SCT.
Bij onvoldoende of te trage respons op TKI behandeling, bij aanwezigheid van CML blastencrisis: geef intensieve chemotherapie, zelfs tijdens de zwangerschap.
Ga terug naar de CML homepage of lees meer over CML:
- Diagnostiek
- Classificatie
- Risicoclassificatie
- Respons criteria
- Behandeling
- Follow up
- Richtlijnen en literatuur
- Beheer en wijzigingenhistorie
Ga terug naar de algemene homepage Behandelprotocollen.